Wdzięczność

Ludzie wdzięczni są szczęśliwi. Analizując sytuacje, różnych ludzi, umiem dostrzegać pomiędzy nimi głębsze różnice. Przykładowo: A jest popularna, ma markowe ubrania, jest piękna i  uważana, za "ideał". B, z kolei jest bardzo skromna. Nie ma wielu przyjaciół. Nie ma wielu, na pozór standardowych rzeczy, które to posiadają jej znajomi. Możliwe, że jest uznawana, za tą gorszą. Różnice są widoczne, na pierwszy rzut oka. Przyglądając się nieco bliżej: A, nie jest szczęśliwa. B, jest szczęśliwa. Sekretem jest, to że B, potrafi podziękować, za to co ma. Odczuwa wdzięczność. Dzięki temu jest szczęśliwa. Dlaczego więc, tym bardziej A, nie odczuwa tego stanu? Ona ma dużo i nie potrafi, tego docenić. Na siłę szuka czegoś innego, co ją dowartościowuje. 
Co jeżeli A podziękuje?
Odczuwałaby, z pewnością wewnętrzną radość. Promieniowałaby stając się jednocześnie szczęśliwą. Najprawdopodobniej nadal szukałaby czegoś innego. Poszukiwanie jednak okazałoby się efektywne. Jeżeli dziękujemy, za to co już posiadamy (nie tylko dobra materialne) dostajemy więcej. Spełniamy swoje marzenia, z naszym wkładem, jednakże o wiele lżej.

Wdzięczność, musi być szczera.
Nie wątpliwe. To nie tylko proste słowo 'dziękuje'. To coś więcej. Musi wywołać wzruszenie i ciepło, w sercu.

Jak ja odczuwam wdzięczność?
Kiedy uswiadamiam sobie, że urodziłam się jako chrześcijanka. Mam obojga rodziców, rodzeństwo i wspaniałych przyjaciół. Kiedy usiwadamiam sobie, że jestem zdrowa i pełnosprawna. Mogę chodzić, biegać, śmiać się. Widzieć, słyszeć. Dostrzegać wszystko, co mnie otacza. Żyć.

Na skraju załamania... I jak tu mówić, o wdzięczności?
Owszem, los każdego dnia nas zaskakuje. Ludzie, borykają się, z różnymi problemami. Większymi i mniejszymi. Biorąc, pod uwagę te pierwsze: obejrzyj się, wokół. Doceń, to co już masz, nawet jeżeli jesteś wściekła, zrozpaczona, czy w jakim kolwiek innym, złym stanie. Weź się, w garść. Rozważ wszystko, co może przyczynić się , do rozwiązania problemów. Wdzięcznemu, myśli się łatwiej- optymistyczniej (trzeba jednak zachować racjonalność). Po rozważeniu wszystkich czynników, powstań. Pokaż swoja siłę!

Jak stać się wdzięcznym?
Szczerze? To, w cale nie jest łatwe. Wiąże się, to z akceptacją tego co już jest i pomyślnie "jakie ja mam szczęście! Mogło być gorzej. Jestem bardzo silny(a) i ze wszystkim sobie poradzę!". Wdzięczność, to czerpanie radości, z rzeczny, na pierwszy rzut oka, normalnych i standardowych. Ubrania, dom, cztery kończyny. Tak naprawdę wszystko... Może być, to nawet chłopak/mąż, dzieci, przyjaciele... Podróże.

Pomyśl, za co ty jesteś wdzięczny i staraj się codziennie, to praktykować. Jak? Myślę, że sam znajdziesz, na to dobry sposób:)

Wybacz.

Ludzie często nas ranią, zawodzą. Na pytanie "wybaczyłabyś zdradę?", stanowczo odpowiadałam "nie". Uważałam, że jeśli ktoś naruszył moje zaufanie, jednocześnie okazuje swoją nie wierność i niechęć do mnie. Nie ma więc, co żyć, w takiej więzi, w której bez przerwy ktoś nas oszukuje, robi coś za naszymi plecami. Moje myślenie, z biegiem czasu, kiedy to jestem, coraz starsza się zmieniło. Uważam jednak, że po części, to jakie zdanie miałam na ten temat, było jak najbardziej poprawne. Bo nie ma, co żyć z kimś na siłę. Jednak często miłość, może okazać się silniejsza od gniewu i wybaczamy. Rodzi się, w nas naiwność. Ufamy jeszcze mocniej, nie dopuszczamy do swojej świadomości, że ta osoba mogła popełnić ten sam błąd ponownie.
Mając teraz 15 lat, na pytanie "wybaczyłabyś zdradę?", moja odpowiedź brzmi: tak, wybaczylabym. Mimo, że na pewno byłoby to trudne, próbowałabym zrozumieć, dlaczego ktoś popełnił taki błąd. Możliwe, że na spokojnie chciałabym, z ową osobą porozmawiać. Wysłuchać. Jesteśmy ludźmi, popełniamy błędy. Czasem ogarnia nas złość, nienawiść, pycha... Uważam, że  słowo "wybaczam", które będzie w100% wypowiedziane szczerze, jest największym darem jaki osoba, która uczyniła nam ból może od nas otrzymać.

Doświadczyłaś kiedyś zdradę?
Doświatczyłam, z pewnością wiele rozczarowań, a jeżeli chodzi, o zdrady, to zbyt duże słowo.
Ja sama, wiele razy dałam ludziom mi bliskim, wiele smutku. Wybaczyli mi, za co zawsze będę im wdzięczna.

Czy, w dzisiejszych czasach znajdą się ludzie, którzy nigdy nas nie zranią?
Każdy popełnia błędy. Czasem nawet, nie zdając sobie sprawy, że robiąc coś może wyrządzić krzywdę drugiej osobie. W większości myślę, że zachowaliby się inaczej. Podjęli by, inne decyzje, żeby nikt nie ucierpiał. Wybacz- nie wiadomo, czy to nie ty za jakiś czas popełnisz jakiś błąd i będziesz błagał, o wybaczenie...

A czy ty, umiesz wybaczać?

Na dobry początek

Za nim, zaczniesz czytać moje wpisy chcę, żebyś dowiedział się, o mnie kilku rzeczy:
- Mam 15 lat, więc nie jest, to dużo i możesz, w tej chwili powiedzieć "co ty możesz wiedzieć, o życiu? Jesteś tylko "gimbusem"... " i pewnie masz rację. Możliwe, że nie jestem dojrzała. Zbyt mało, w życiu doświadczyłam i możliwie, że o wielu kwestiach nie mam zielonego pojęcia. Zapewniam Cię, że nie będę poruszała tematów, o których zupełnie nic, a nic nie wiem.
- Jestem osobą wrażliwą, ale hejty nie są dla mnie istotne. Widzę różnice pomiędzy tym, a krytyką.
- Uwielbiam pomagać, tak bardzo jak kocham zwierzęta. W przyszłości, chciałabym zostać wolontariuszką, w schronisku dla zwierząt, ale muszę mieć skończone 18lat ( z całą pewnością jeszcze, nie raz poruszę temat tych istotek). Bardzo lubię też, pomagać ludziom. Chciałabym, żeby mój blog, był krokiem, w tym kierunku.
- Nie lubię chodzić na skróty. Absolutnie nie lubię banalnych rzeczy.
- Jestem otwarta, na wszelkie gatunki muzyczne, nie wykluczając metalu, oraz rapu. Szczególną uwagę przywiązuje muzyce klasycznej.
- Uwielbiam oglądać łyżwiarstwo figurowe, balet oraz gimnastykę artystyczną.
- Bardzo szybko się irytuje i staram się nad tym pracować.
- Uwielbiam oglądać filmiki na YouTube.
- Relaksem, po ciężkim dniu, jest dla mnie kubek gorącej herbaty, oraz dobra książka.
- Jestem leniwa, ale też nie przesadnie i staram się to zmieniać.

Myślę, że narazie to wystarczy. Na pewno, wraz z kolejnymi postami dowiesz się, o mnie więcej. Miłego dnia!